MA NAFIH MAITHRA

"അവൾ... ഒരു പെണ്ണായതിന്റെ വില" മരണത്തെ മുന്നിൽ കണ്ടു ഒരു മാലാഖയ്ക്ക് ജീവൻ നൽകി... അകം കറുത്ത ചിലർ പറഞ്ഞു: "അവൾ പെൺകുഞ്ഞത്രെ..." എല്ലുമുറിയും വേദനയിൽ അടിവയറും പൊത്തിപ്പിടിച്ച് തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു... "അവൾ വലുതായത്രെ..." വെളിച്ചം പരന്ന വഴികൾ കൊട്ടിയടഞ്ഞു, കാമവെറിയർ രക്തം ഊറ്റിക്കുടിച്ചു... "അവൾ അതിസുന്ദരിയത്രെ..." അരുതെന്ന കൽപ്പനയിൽ ജീവിക്കാൻ പോലും മറന്നുപോയി... "അവളൊരു പെണ്ണത്രെ..." എന്നിട്ടും... ഓരോ പ്രഭാതവും പ്രതീക്ഷയായി അവൾ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു, കാരണം അവളുടെ കണ്ണീരല്ല ലോകത്തെ താങ്ങുന്നത്— അവളുടെ ധൈര്യവും സഹനവുമാണ്. അവളെ ദുർബലയെന്ന് വിധിക്കുന്ന ലോകമേ, ഓർക്കുക... ഒരു പെണ്ണിന്റെ വില അളക്കാൻ ഈ ലോകത്തിന്റെ തുലാസുകൾ മതിയാവില്ല.   ✍️ രചന: MA_Maithra

 എന്റെ മൈത്ര ചാലിയാറിൻ ചാരുത തഴുകും ചൈതന്യമാർന്നൊരു ഗ്രാമം, സ്നേഹവും സൗഹൃദവും പൂക്കുന്ന സ്വപ്നസുന്ദര ഭൂമിയാം. പുലരിയുടെ പൊൻകിരണങ്ങൾ പുഞ്ചിരിയോടെ തഴുകിടുമ്പോൾ, മനുഷ്യസ്നേഹത്തിൻ മണമുയർത്തി മൈത്ര ഉണരുന്നു നന്മയോടെ. ഒത്തൊരുമയുടെ ഓലമേഞ്ഞ ഹൃദയങ്ങളാണ് സമ്പത്തെല്ലാം, ഐക്യത്തിന്റെ ഇളംകാറ്റിൽ പറന്നുയരുന്നു പ്രതീക്ഷകൾ. അറിവിൻ വഴിയിൽ നടന്നെത്തി രാജ്യസേവനം ചെയ്തവരാൽ, ഗവൺമെന്റ് സേവനരംഗത്ത് അഭിമാനമുയർത്തും നാടാണിത്. പാവങ്ങളുടെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ കരുണയുടെ കൈകളായ് എന്നും, "നന്മ കൂട്ടായ്മ" മുന്നിലുണ്ട്— നന്മയുടെ ദീപം തെളിയിച്ചുകൊണ്ട്. വിശപ്പിന്റെ വേദന അറിയുന്ന ഹൃദയങ്ങൾ കൈകോർക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യത്വം പുഞ്ചിരിയാകും, മൈത്രയുടെ മഹത്വം വിരിയും. ജാതിയില്ല, മതമില്ല, സ്നേഹമെന്നൊരു ഭാഷ മാത്രം; ജലോത്സവം വന്നെത്തുമ്പോൾ നാടാകെ ഒരേയൊരു കുടുംബം. ചെണ്ടമേളം മുഴങ്ങിടുമ്പോൾ, ആർപ്പുവിളികൾ ഉയരിടുമ്പോൾ, ചാലിയാറിൻ തിരമാല പോലും ആഹ്ലാദഗാനം പാടിടുന്നു. ഈ മണ്ണിന്റെ ഓരോ കണവും അധ്വാനത്തിന്റെ കഥ പറയുന്നു; ഓരോ മുഖവും ഓരോ ഹൃദയവും സ്നേഹത്തിന്റെ വെളിച്ചമാകുന്നു. മൈത്ര എന്ന പേരിലല്ല മാത്രം, മൈത്രി ജീവിക്കുന്ന മണ്ണാണിത്; സമാധാനവും സേവനവു...

 🌧️ മൈത്ര-ചാലിയാർ കരയുടെ കഥ 🌊 മഴ പെയ്യുമ്പോൾ ചിലർക്ക് അത് കാഴ്ചയുടെ കൗതുകമാണ്... പക്ഷേ, ചാലിയാറിന്റെ തീരങ്ങളിൽ ഓരോ മഴത്തുള്ളിയും ഒരു ആശങ്കയുടെ തുടക്കമാണ്. വീടുകളിലേക്ക് വെള്ളം കയറുമ്പോൾ നനയുന്നത് ചുമരുകൾ മാത്രമല്ല... സ്വപ്നങ്ങളും, ഓർമ്മകളും, വർഷങ്ങളായി കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ജീവിതവും കൂടിയാണ്. വെള്ളപ്പൊക്കം അനുഭവിക്കാത്തവർക്ക് അത് ഒരു മനോഹര ദൃശ്യമായിരിക്കാം... പക്ഷേ, ആ വെള്ളത്തിലൂടെ കണ്ണീരോടെ നടന്നവർക്കേ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ വേദന അറിയൂ. എന്നിട്ടും... പ്രളയജലത്തേക്കാൾ ഉയരത്തിൽ ഒന്നുണ്ട് ഈ നാടിന്— മനുഷ്യത്വം. ഒരു സഹായവിളി ഉയർന്നാൽ മതി... ഓടിയെത്തും നാട്ടിലെ യുവാക്കൾ. അവിടെ സംഘടനയില്ല... രാഷ്ട്രീയമില്ല... ജാതിയില്ല... മതമില്ല... അവിടെ ഉള്ളത് ഒരേയൊരു പേരാണ്— മനുഷ്യൻ. കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ച്, പ്രതീക്ഷയുടെ വള്ളമായി, ജീവന്റെ കരയായി, സേവനത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ ഒരുമയോടെ മുന്നേറുന്ന എന്റെ നാടും... എന്റെ നാട്ടുകാരും... അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അഭിമാനത്തോടെ പറയുന്നത്... "ചാലിയാർ ചിലപ്പോൾ വീടുകളിൽ വെള്ളം കയറ്റും... പക്ഷേ, നമ്മുടെ നാട്ടുകാർ എന്നും ഹൃദയങ്ങളിൽ സ്നേഹം നിറയ്ക്കും."             ...